مهدیس خیلی خسته است

              

              

 محبت مثل سکه می مونه که اگه بیفته توقولک قلب نمیشه درش آورد

             اگر هم بخواهی درش بیاری باید اون رو .....بشکنی

      

 

           دلم بدجوری تنگ وگرفته است نمی خواستم آپ کنم ولی نمیدونم چه طور شد

         خیلی  تنها شدم زندگیم همش شده کار نمیدونم به کی باید شکایت کنم ای خدا

      دلم واسه دوستای قدیمیم تنگ شده و از همه بیشتر واسه کسی که هنوزم دوستش

           دارم ولی خبری ازش نیست........................نمیدونم تا کی میتونم ادامه بدم

فقط به خاطر............

   

 

 سلام دوستای عزیزم همربونم 

کسایی که منو با وبلاگمو تحمل میکنید راستش نمیخواستم آپ کنم چون به خودم قول داده بودم تا خبری از میکاییل به دستم نرسه آپ بی آپ اما امروز که داشتم نظراتو چک میکردم به یه نظر رسیدم که خبر سلامتی میکاییل برام داشت از مینا هم ممنونم که بهم کمک کرد     

                           بد ترین شکل دلتنگی برای کسی آن است

                 که در کنار او باشی و بدانی که هرگز به او نخواهی رسید 

           آنکس که مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود که به شوق من امده باشد

                 رهگذري بود که روي برگهاي خشک پاييزي راه مي رفت

          صداي خش خش برگها همان اوازي بود که من گمان مي کردم ميگويد:

                                  دوستت دارم 

تولد مهدیس

سلام گلای قشنگم

اول ازهمه کسانی که به وبلاگم سرمیزنید ممنونم ولی دلم میخواست این آپم با بقیه آپام فرق کنه چون امروز نوزدهم شهریور تولدم یعنی باید به زور با 24 خداحافظی کنم و با 25 یه سلام علیک حسابی چون اگه خدا بخواد یه سال باید در خدمت 25 باشم راستش امروز صبح هوا فوق العاده است با صدای بارون بیدار شدم و خیلی به یه سالی که پشت سر گذاشتم فکر کردم به همه اون دوست داشتنها که اصلا معلوم نشد چه جوری به پایان رسید به همه اون تنها بودنا و خلاصه بگم اون همه مشکلات عذاب آور ولی از امروز تصمیم گرفتم به زندگی جور دیگه نگاه کنم چون به این نتیجه رسیدم این ما،آدما هستیم که همش برای نابودی خودمون نقشه میکشیم پس چشم را آزاد میکنم تا ببیند،گوشم را تا بشنود،ذهنم را تا بفهمد،و قلبم را تا دوست بدارد چون روزی که صدای شکستن قلبم تمام سکوت خانه را به هم ریخت هیچ کس نپرسید چه بود؟ اما امروز دیگر فرق میکند چون اینبار میخواهم سکوت وتنهایی را از خودم دور کنم بشم همون مهدیس شوخ و شاد دیگه نمیخوام با خودم خلوت کنم میدونی چرا چون حتی اگر هم بخوام وقتشو ندارم راستی میخوام دوتا تولد ویه جا بگیرم یکی تولد دوباره برگشتن مهدیس به روزای خوب و یکی هم بزرگ شدن مهدیس پس مهدیس جان تولدت مبارک خودم همیشه دوست دارم جالبه نه آدم به خودش تبریک بگه و خودشو دوست داشته باشه چون اونوقت که میفهمه تنها نیست راستی یه خبرای هم 29 اگه بتونم آپ میکنم اینم تقدیم به همه گلای نازم

غروب شد خورشيد رفت. آفتابگردان دنبال خورشيد ميگشت، ناگهان ستاره اي چشمک زد، آفتابگردان سرش را پايين انداخت. آري.... گلها هيچوقت خيانت نميکنند

باز سلام...........

 

               

دریا طوفانی می شود

                 و آرام میگرید

                              ولی هرگز نمیمیرد

 

      

    تاحالا هیچ فکر کردی     چه خوب برگردی

   

 

عشق یعنی چی؟

                       عشق نمی پرسه تو کی هستی؟ فقط میگه مال منی

                           عشق نمی پرسه اهل کجایی؟فقط میگه تو قلب من زندگی میکنی

                  عشق نمی پرسه چی کار میکنی؟ فقط میگه باعث میشی قلبم به ضربان بیفته

                           عشق نمی پرسه چرا دور هستی؟ فقط میگه همیشه با منی

                     عشق مدام نمی پرسه دوستم داری؟ فقط میگه من عاشقانه دوستت دارم

                                           هرچند تو دوستم نداشته باشی...

   

             برای ارزوهایی که می میرند سکوتی می کنم سنگینتر از فریاد

قلبم مال تو

                                                                                           

           

           به خورشید گفتم گرمی ات را به من بده تا به تو بدهم , گفت: دستانش گرمای مرا دارند.

                   به اسمان گفتم : پاکی ات را به من بده گفت: چشمانش پاکی مرا دارند.

                از دشت سبزی زندگی ات را خواستم اما دشت گفت: زندگی تو سبز تر از اوست.

          از دریا بزرگی و ارامشش را خواستم گفت: قلب تو به اندازه اقیانوس است و ارامشت نیز.

                 از ماه تابندگی صورتش را خواستم گفت: وقتی نگاهش میکنم خجل میشوم.

                به فکر فرو رفتم من در مقابل دستان گرمت, چشمان پاکت , سبزی زندگی ات,

                  بزرگی و ارامش قلبت و صورت ماهت هیچ ندارم که به تو هدیه کنم جز...

                      این... بگیر نترس ,می تپد برای تو و من چیزی ندارم جز قلبم!

          

خیلی ها ادا میکنن اما...........

      

       مدعی خواست که از بیخ کند ریشه ما  

                    اما  ندانست که خدا هست در اندیشه ما

یکمی منو دوستم داشته باش

                   

                     نگو نمیای آخه دیر میشه میشکن این قلب شیشه

                   شاید دیگه منو نمبینی دل تو میسوزه واسه همیشه

                    یکمی یکمی یکمی یکمی منو دوستم داشته باش

                  جونمی عمرمی قلبمی یکمو منو دوستم داشته باش

     واسه یه قطره واسه یه لحظه واسه یه ذره یکمی منو دوستم داشته باش

                             تو لحظه آخرم میگذره آب از سرم

                                      بگو که دوستم داری

                                 آره آره نذار که از دست برم

                   یکمی یکمی یکمی یکمی منو دوستم داشته باش

                 جونمی عمرمی قلبمی یکمو منو دوستم داشته باش

     واسه یه قطره واسه یه لحظه واسه یه ذره یکمی منو دوستم داشته باش

          

عاشق شدم

 

عاشق شدم کاش ندونه دست دلمرو نخونه

                                        اگه بدونه میدونم دیگه با من نمیمونه

اونکه پیشش دل من گیر اگه بدونه میزاره میره

                                         اگه بدونه دیونم کرده میره و دیگه برنمیگرده

عاشق شدم کاش ندونه دست دلمرو نخونه

                                           اگه بدونه میدونم دیگه با من نمیمونه

عاشق شدم دل واپسم گرفته راه نفسم

                                          دلهره دارم که بهش میرسم یا نمیرسم

چشمای اون سربه سرم میزاره

                                           دست از سر من بر نمیداره

 داره بلا سرم میاره اما خودش خبرنداره

                  دستم اگه که رو بشه دلم بی آبرو بشه راز مگو بگو بشه

عاشق شدم کاش ندونه دست دلمرو نخونه

                                           اگه بدونه میدونم دیگه با من نمیمونه

عاشق شدم دل واپسم گرفته راه نفسم

                                           دلهره دارم که بهش میرسم یا نمیرسم

         

اگر

 اگر مي دانستم پشت هر سلامي خداحافظي هم هست                               

هرگز سلام نمي كردم .

اگر مي دانستم پشت هر خنده اي گريه اي هم هست

هرگزنمي خنديدم .

اگر مي دانستم پشت هر نگا هم رويت را برمي گرداني                                   

 هرگز نگا هت نمي كردم

          

جای میخ

  هروقت كه دل كسي را شكستيد روي ديوار ميخي بكوب

 تا ببيني كه چقدر دل شكستي

هروقت كه دلشان را بدست آوردي

 ميخي را از روي ديوار بكن تا ببيني كه چقدر دل بدست آوردي 

                                      

                  اما چه فايده كه جاي ميخ ها بر روي ديوار مي ماند

         

حالا اون کور منم که از دیدن تو محروم

          

گفتگوي ماه و نابينا:

 نابينا گفت : دوستت دارم

 ماه گفت تو که منو نمي بيني چطوري دوستم داري

نابينا گفت اگه مي ديدمت عاشق زيباييت مي شدم

 اما الان که نمي بينمت عاشق خودت هستم

          

این مطلب از طرف عشقم میکائیل بود و من تقدیم به خودش میکنم

 اگه عاشقي دروغه چرا من اين طور اسيرم

                                                      اگه دل دادگي و اسيري حرفه

چرا اين حرفا همش تو كوچه ها هست؟

                                                    اگه ليلي و مجنون تو كتاباست

 چرا ابن كتابا رو همه مي دونن؟

                                     اگه آوارگي حق عاشقه اگه تب كردن و دوري لايقه

 اگه دل بريدن اززندگي كارعاشقه يا اگه فدا شدن

                                   براي عشق،آرزوي عاشقه چرا من اين طور اسيرم،

چرا من نباس بميرم

         

تولدت مبارک

      

بازم سلام

امروز که داشتم یادداشتهای مهمو چک می کردم چشمم به تاریخ تولد میکائیل افتاد

میکائیل جان تولدت مبارک الهی صدسال زنده باشی گلم اول فروردین سال روز تولد عشقم

کسی که همیشه دوست داره

 

         

سلام به همه کسانی که به وبلاگ من سر میزنند

براتون آرزوی سالی خوش و با برکت را دارم و امیدوارم هرکی که عاشق به عشقش برسه

من برای همه عاشقا سر سفره هفت سین دعا میکنم چون خودمم یه عاشق دیونم

اگه خدا خواست و زنده موندم میام بازم برای عشقم مینویسم ولی اگه مردم بدونید فقط به خاطر

میکائیل

نخواستم بدون خداحافظی ترکتون کنم ولی برام دعا کنید همین

دست علی به همراهتون

          

       

          سلام به همه کسانی که به وبلاگ من سر میزنند

          من این وبلاگ و برای تنها عشقم میکائیل ساخته ام

          من در یک روز سرد پائیز وقتی که تنها وخسته از دست زمونه بودم

          عاشق میکائیل شدم کسی که تمام روح و روانم رو گرفته و به زیون ساده تر بگم

        دیونشم

          ولی دست زمونه نذاشت که ما بهم برسیم

          ولی اگه دنیا یک روز بشه ما مال هم میشیم یا

          لااقل با هم می میریم در کنا ر همدیگه

           

        گفتمش به نقاش ازل از زندگی نقشی بکش 

                                          او حبابی بر لب دریا کشید

 

            

            

 

عمریست می خواهم جمله ای را به تو بگویم . اما نمی توانم.

عمریست به انتظار نشستم تا شاید تو بیایی و جمله را بگویی اما نیامدی.

عمریست در کنار من اما دور از من هستی.

عمریست که از درد عشق تو شب خواب ندارم.

عمریست می ترسم تا حال که من تورا دوست داشته ام ، تو من را دوست نداشته ای.

آخر دلم را به دریا می زنم و به تو می گویم که ...

                                                       دوست دارم

                                         

          

                               

            

 

نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم...

                                                         چون دنيا يه روز تموم ميشه...

نميخوام بگم که مثل گلی...

                                                       چون گل هم يه روز پژمرده ميشه...

 نميخوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس...

                                                        چون شب هم بالاخره تموم ميشه...
نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالی...

                                                        چون اب که هميشه پاک نميمونه...

 نميخوام بگم که دوستت دارم... 

                                                        چون منکه اصلا دوستت ندارم...

بلکه من عاشقتم ...

                                            چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بود

          

غروب

من بودم و غروبی سرخ که نشان از تاريکی تلخی داشت

                           به ذهنم فشار آوردم تا تو را به خاطر آورم

                           ولی هر چه سعی کردم به ذهنم هم نيومدی

                           همان لحظه که خورشيد خانم داشت می رفت

                            به خاطرم اومد که تو تمام هستی من بودی

                            و لی نميدانستم که به زيبا یهای دنيا نبايد دل بست

                            به تويی که زيبايی محض بودی

                            آنروز غروب عشق من بود

 

 

           

می گویند شیشه ها احساس ندارند

                             اما وقتی روی شیشه بخار گرفته ای نوشتم

دوستت دارم

                   آرام گریست...........                          

 

             

دل بی تو

                              

               به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد

                                                  عجب از محبت من که در او اثر ندارد

           غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد

                                                  دل من ز غصه خون شد دل تو خبر ندارد

 

          

                              

بر روی باغ شانه ات ، هر وقت اندوهی نشست 

                                                     د ر حمل بار غصه ات با شوق شرکت می کنم

یک شادی کوچک اگر از روی بام دل گذشت

                                                 هر چند اندک باشد ، آنرا با تو با تو قسمت می کنم

 

          

 

                                       

فقط به خاطر میکائیل

یه شبی شبی که بارون می اومد زیر بارون یاد گریه هات بودم

یاد دستای پرازیاسمنت یاد شعرت یاد گفته هات بودم

وقتی اون شب دلکم تنگی می کرد توعزیزدل من کجا بودی

باورم نمی شه اما می دونم تو ازم جدا ازم جدا بودی

من همونم که بهت هدیه می داد یه عالم از دهنت شعرمی شنید

من همونم که غروب ودوست نداشت تو روتوتموم آئینه ها می دید

یاد اون روزای آفتابی بخیراون روزا صاحب آزادی بودی

صاحب دوبیتی های جورواجور صاحب یه قلب مهربون بودی

حالا اون روزای خوشبختی کجاست واسه چی منو به آتیش کشیدی

من که ازاذیتات راضی بودم واسه کی منو به آتیش کشیدی

منو مثل همه آدمای بد یه گوشه ول می کنی کجا می ری

آب پاکی که منو توش می دیدی چه آسون گل می کنی کجا می ری

تو رو قرآن قسمت می دم بیا منو تو بیغوله ها تنها نزار

با خودت ببر به هر جا که میری منو با دیونه ها تنها نزار

به خدا قسم که تنهائی بد تو خودت خوب می دونی من میمیرم

منو این طوری نزار تنها نرو بزار دستاتو تو دستم بگیرم

یادت به غصه هام می خندیدی روز آخر به دلم سنگ می زدی

سنگ تو شیشه قلبم رو شکست یادته به خورده ها ش چنگ می زدی

رفتی و تنهائی از سفر اومد حالا دیگه گریه هام بی خودی نیست

می دونم دیگه نیازم نداری حالا دیگه غصه هام راست راسکیست

حالا دیگه دردمو به کی بگم من از این دیونه ها بدم میاد

همه اینجا با دروغا زنده ان من از این مرده دلا بدم میاد

تموم کتابامو دور میریزم دیگه درسامو واسه کی بخونم

من ازاینجا از دروغاش پا می شم دیگه حتی واسه کی بمونم

یکی اینجا ازصداقت می میره یکی اونجا با دروغ دنیا میاد

عمو ازرائیل بیا منتظرم گلومو فشار بده جونم درآد

یه روزی ازدل من گل می بارید بیا از گلای قرمزش بچین

اینا می گن نمی آی گل بچینی پس بیا نعشمو رو زمین ببین

یادم همش به فکرم می اومد توی آدما تو خوبی کم وکم

اما حالا اینو فریاد می زنم همه آدما بدن حتی تو هم

قربون قلب پر از غصه تو قربون همیشه تنها بودنت

قربون چشمای خشکیده تو گل ناز عاشقونه گفتنت

 

     

پرنده مردنی است پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی است پرواز را به خاطر بسپار

         

تنها

 رفتی و خاطره های تو نشسته تو خيالم

                                              بی تو من اسير دست آرزوهای محالم ياد

 من نبودی اما، من به ياد تو شكستم غير

                                              تو که دوری از من،دل به هيچ کسی نبستم

 ياد من باش تا بتونم، هميشه برات بخونم

                                              بی تو و عطر تن تو، يه چراغ نيمه جونم 

 دلم گرفت ای همنفس پرم شکست تو این

                                              قفس تو این غبار .تو این سکوت چه بی صدا

نفس نفس از این نامهربونی ها دارم ازغصه

                                             می میرم رفیق روز تنهایی یه روز دستاتو می گیرم

 تو این شب گریه می تونی پناه هق هقم باشی

                                             تو ای همزاد هم خونه چی میشه عاشقم باشی

        

 

زندگی:

 

 

زخمه سرد جدایی که نواخت

                            که چنین تارو پودم بگسست؟

شیشه خشم کدامین دست است

                           که چنین ریشه آرزوهای من ازمن بشکست.

تمام غربت دلم قصیده ای است ناتمام

 

در روزگارمن گل را برای زیبائی دوست

                                 دارند وشقایق را دیگر برقلب نمی نویسند

 

اما من شقایق را دوست دارم به خاطرتنهائی اش.

 

دریا را صدا کن

                       تا ازطنین فریادت موجها بازایستد

 

برگی                  ستاره ای                  دانه ای

       برای شبنمی               برای آسمانی           برای پرنده ای

موجی                   ودلی 

         برای ساحلی           برای تو..................

 

اگر در خود شکستم بدون یاد تو هستم.

 

اگه قیمتی ترین سنگ زمینم      توی تابستون دست های تو برفم

اگه حرفای قشنگ هر کتابم      واسه اسم تو چند تا دونه حرفم

اگه سیلم پیش توقد یه قطره      اگه کوهم پیش تو قد یه سوزن

اگه تن پوش بلند هر درختم      پیش تو اندازه دگمهء پیرهن

واسه تو قد یه برگم قد یه ..     پیش تو راضی به مرگم!

 

آنکه یاد تو آذین بخش افکار سردرگمش است!مهدیس

         

آواره

                                                                     

        نیمه شب بود و غمی تازه نفس ره خوابم زد وماندم بیدار

        ریخت از پرتو لرزنده شمع سایه دسته گلی بردیوار

       همه گل بود ولی روح نداشت سایه ای مضطرب و لرزان بود

       چهره ای سردوغم انگیزوسیاه گوییا مرده ای سرگردان بود!

       شمع خا موش شد از تندی باد اثری از سایه به دیوار نماند!

       کس نپرسید کجا رفت که بود که دمی چند دراینجا گذراند

       این منم خسته دراین کلبه تنگ جسم درمانده ام ازروح جداست

       من اگر سایه خویشم یارب روح آواره من کیست کجاست؟

 

          

                                    

 

بدون مقدمه

بدون مقدمه باید بگویم :

علاقه و محبت شدیدی که سابقا به تو ابراز می کردم

دروغ و بی اساس بوده و در حقیقت نفرت من نسبت به تو

روز به روز بیشتر می شودوهر چه بیشتر تو را می شناسم

به دورویی و بی مهری و بی وفایی تو بیشتر پی می برم و

این احساس در قلب من جای می گیرد که بالاخره باید

از هم جدا شویم و دیگر به هیچ وجه حاضر نیستم که روزی

دوست تو باشم گر چه عمر دوستی ما بسیار کوتاه بود ولی

بسیاری از صفات و اخلاق تو برای من روشن شده و

تصمیم گرفته ام برای همیشه

تو و یادگار تلخ عشقت رافراموش کنم چون دیگر به هیچ وجه نمی توانم

خود را راضی کنم که به تو عشق بورزم و دوستت داشته باشم

گلهای قشنگم:

اگر می خواهید جواب نوشته منو بدهید مطلقاعجله نکنید

ویکبار دیگر از اول یک خط در میان اونایی که جلوش گل رز داره را بخوانید.

 

            

 

گل سرخ

زمستان بودوفصل رو سپیدها شفق افتاده پیدا بودند دندانهای سرما
تو گویی خنده بر بیچارگان می زد نمی دانم چرا می زد؟

تو گفتی گر مرا دوست می داری برایم گل سرخی فراهم کن
گل سرخی به رنگ خون به رنگ باده گلگون
تمام شهرو گشتم
زهر چه گلفروشی بود پرسیدم:که گل داری؟
بگفتا:بهرکه؟بهر چه می خواهی؟
بگفتم از برای او برای دلبری طنازو انسگر
جوابم داد:در این سرما گل سرخی نمی یابی
گل سرخی به رنگ خون به رنگ باده گلگون
خجل شرمنده سر در زیر افکندم
ولی ناگه به خاک سینه ام دیدم گل سرخی و خندیدم
همان گل را برای تو فرستادم
نمی دانی چقدر گشتم نمی دانم پسندیدی ویا مستانه به من خندیدی